Washington, D.C./Историја

From Wikimania 2012 • Washington, D.C., USA
Jump to navigation Jump to search
This page is a translated version of the page Washington, D.C./History and the translation is 92% complete.
Outdated translations are marked like this.
Other languages:
Deutsch • ‎English • ‎Türkçe • ‎Zazaki • ‎македонски • ‎עברית
   Општи информации      Историја      Топографија и клима      Превоз      Знаменитости      Култура и спорт      Туристички атракции      Каде да јадете      Каде на пијачка      Телекомуникации    

За време на првите европски доселувања во XVII век, подрачјето околу реката Анакостија живееле Накочтанците, кои биле алгонкински народ. Меѓутоа веќе во раниот XVIII век, домородното население заминало од оваа област. Во 1751 управата на покраината Мериленд основала населено место кај Џорџтаун на северниот брег на реката Потомак. 40 години подоцна ова место прераснало во успешен пристанишен град и влегол во состав на новосоздадената федерална територија. На подрачјето на денешниот округ во 1749 бил основан и градот Александрија, кој од таа причина подоцна влегол во состав на оваа единица.

Основање

In his "Federalist No. 43", published January 23, 1788, James Madison argued that a new national capital would need to be distinct from the states in order to provide for its own maintenance and security. Five years earlier while meeting in Philadelphia, the Congress was besieged by a mob of angry soldiers, but the state government refused to use its militia to disperse the protesters. Known as the Pennsylvania Mutiny of 1783, the situation emphasized the need for the federal government to not rely on any particular state for security.

Така, Член 1, Оддел 8 од Уставот на САД го ополномоштува Конгресот да формира „округ (не поголем од десет квадратни милји) со одземање на делови од сојузните држави и согласност од Конгресот, за да биде седиште на владата на Соединетите Држави“. Во уставот не е напишано каде да биде новиот главен град. Медисон, Александар Хамилтон и Томас Џеферсон се договориле федералната влада да го преземе воениот долг на сојузните држави, под услов главниот град да биде сместен на југот на САД. Оваа спогодба подоцна го добила името „Компромис од 1790“.

On July 16, 1790, Congress passed the Residence Act, which approved the creation of a new national capital to be located on the Potomac River, the exact area to be selected by President Washington. The initial shape of the federal district was a square measuring 10 miles (16 km) on each side, totaling 100 square miles (260 km2), formed from land donated by the states of Maryland and Virginia. During 1791–92, Andrew Ellicott and several assistants, including Benjamin Banneker, surveyed the borders of the new federal district and placed boundary stones at every mile point. Many of the stones are still standing.

Потоа бил изграден нов „федерален град“ на северниот брег на реката Потомак, источно од постоечкото место Џорџтаун. На 9 септември 1791 градот бил наречен во чест на Џорџ Вашингтон, а самиот округ го добил името „Колумбија“, тогашен поетски назив за САД. Конгресот ја одржал првата седница во новиот град на 17 ноември 1800.

Накратко по доаѓањето во новиот град, Конгресот го донел Органскиот закон од 1801, со кој округот се организира, а целото подрачје, вклучувајќи ги градовите Вашингтон, Џорџтаун и Александрија, било ставено под исклучива управа на фердералната влада. Територијата била поделена во две грофовии: Вашингтон источно од Потомак и Александрија на запад од реката. Со донесувањето на овој закон, граѓаните на округот престанале да бидат жители на Мериленд и Вирџинија, а со тоа повеќе не биле застапени во Конгресот.

Првата половина на XIX век. Ретроцесија

За време на Англо-американската војна, на 24–25 август 1814 британската војска го запалила Вашингтон, по грабежот и палењето на Јорк (денешно Торонто). Капитолот, Државната благајна и Белата куќа биле опустошени до темел. Највеќето управни згради набргу биле вратени во нормална состојба, но Капитолот, кој тогаш бил во изградба, бил завршен дури во 1868 г.

Во 1830-тите, грофовијата Александрија доживеала економски пад, делумно поради негрижа на Конгресот. Александрија била голем пазар во трговијата со робови, но во Конгресот почнале да се шират гласини дека аболиционистите сакаат да го укинат ропството во округот. Таквиот закон драстично ќе го влошела стопанството во Александрија, кое зависело од робови. Во 1840, жителите на Александрија собрале потписи за да се вратат во Вирџинија. Така, на 9 јули 1846, Конгресот се согласил територијата јужно од реката да ја врати во состав на Вирџинија.

Стравувањата на жителите на Александрија се оствариле во 1850, кога управата ја укинала трговијата со робови во округот (но не и самото ропство). Веќе во 1860, околу 80% од вкупно 11.000 Црнци во градот биле слободни. По започнувањето на Американската граѓанска војна во 1861, округот доживеал голем раст на населението поради проширувањето на федералната влада, но и поради прилив од ослободени робови.

Граѓанската војна и првата локална управа

Во 1862 претседателот Абрахам Линколн го потпишал Законот за ослободување со надомест, со кој го укинал ропството во округот Колумбија и со тоа ослободил 3.100 робови, девет месеци пред Прогласот за ослободување. Во 1868, Конгресот на сите машки Црнци им го дал правото на гласаат во локалните избори. До 1870, бројот на населението во округот се зголемил за 75%, и сега населението броело 132.000 жители.

И покрај порастот на населението, градот сè уште имал земјени улици и немал основни санитарни услови. Состојбата била толку лоша што некои конгресмени предложиле главниот град да се помести на запад, но претседателот Јулисис С. Грант го одбил таквиот предлог.

Толпа луѓе околу базенот кај Линколновиот споменик за време на Маршот на Вашингтон (1963)

Како решение за лошите услови во главниот град, Конгресот го усвоил Органскиот закон од 1871, со кој ги укинале градските управи на Вашингтон и Џорџтаун и создале заедничка управа на округот Колумбија. Со ова округот добил гувернет, локално избрано собрание, и одбор за јавни работи со задолжение да го осовремени градот. Со ова градот станал една општина.

Во 1873, претседателот Грант го назначил влијателниот член на одборот Александар Роби Шеперд за гувернер. Шеперд започнал повеќе крупни проекти со кој во голема мера го осовременил Вашингтон. Меѓутоа, гувернерот за проектите потрошил три пати повеќе пари од предвиденото, и со тоа го однел градот во банкрот. Во 1874, Конгресот ја укинал локалната самоуправа на округот и го ставил под директна управа која траела речиси цел век.

XX век

Населението во округот останало на исто рамниште сè до Големата депресија во 1930-тите, кога претседателот Френклин Рузвелт ја зголемил бирократијата во Вашингтон со низата економски програми наречена „Новиот курс“ (New Deal). Управните активности уште повеќе се зголемиле во текот на Втората светска војна, зголемувајќи го бројот на федерални службеници. Во 1950, бројот на населението го достигнал својот врв со 802.178 жители. Во 1961 е ратификуван XXIII амандман на уставот, доделувајќи му на округот три гласа во Изборниот колегиум за избирање на претседател на државата и неговиот заменик, но без застапиштво во Конгресот.

По атентатот врз општественикот Мартин Лутер Кинг на 4 април 1968, во округот избил голем бунт. Немирите траеле три дена, а со нив се справувала федерална и локална гарда од 13.000 војници. Во бунтот изгореле многу продавници и други објекти. Обновата завршила дури во 1990-тите години.

Во 1973, Конгресот го донел Законот за самоуправа на округот Колумбија, со кој Вашингтон добил градоначалник и градски совет.

На 11 септември 2001, терористи зазеле авион и го урнале во военоуправната зграда „Пентагон“ во блиското место Арлингтон. Другиот авион што исто така требал да уди во Вашингтон се урнал во Пенсилванија додека патниците се бореле со терористите за да воспостават контрола врз леталото.